Spring naar inhoud

mei 25, 2005

Een erg filosofisch gedicht is de eerste gedachte, bij nader inzien blijkt het een kutgedicht

gebouwen / lucht

ze houden zich
in stand met
steen en blauw

betekenen elkaar

door het venster
de blik aan meer
dan wat vanbinnen

de buitenkant gaat

mijn stoel draagt blauw aan steen en been
wat nooit kraakt zet aan tot nog wat koffie

Werner Spaland

From → gedichten

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: