Spring naar inhoud

Late komkommers.

september 30, 2005

Rotterdam leunt heel dicht aan ons woonplaatsje.

Wel lekker.

Want zoveel en dat vlakbij is ons een absolute must.
Echter, dat we, vriendin S en ik, vaak naar R toe gaan,
dat is een weer heel ander vers van zang.

Eens per jaar naar museum Boijmans of een ander
slenterkabinetje. Meer gang zit er veelal niet in. Al-
leen in de voorfeestelijke kerstweken, dan doen we
even stevig Rotterdam. Niet om het grage: de jaar-
lijkse cadeaupracht wil dan moetend aangeschaft
voor onder de boom op een van de twee meest ge-
wilde, bekende en beroemde dagen ons zo lieflijk
landje rijk.

Weinig Rotterdam dus.

Nu ja. Soms, heel soms, naar Donner (dé boekenzaak
van…). Of naar Harrolds (dé kunstbenodigdhedenzaak
van…).

Maar voor de rest?

Geen R!

Goed beschouwd leven we meer met en naast een idee.

Zo’n idee waar we, al doen we het zoals gezegd vooral
zelden, in en uit kunnen lopen hebben we daar zin in.

Het idee is genoeg.

Trouwens er zijn meer ideeën.

Vriendin S en oud brood bijvoorbeeld, ook zo’n idee.
Dat het – zonde – eerst op moet. Het vers verkommert
meestal snel tot oud onder het kraakknappen van de
vorigedaghap. Verbaal probeer ik S wel eens voorzich-
tig in de richting te duwen van eerst de net door ons
gekochte nog warme, witte verswatjes met overheer-
lijke knapkorst weg te happen alvorens….

Tevergeefs!

Jazeker, en niet zomaar tevergeefs maar werkelijk te-
vergeefs. Zelfs toen op een dag in onze vakantie op de
radio werd gemeld dat er een vrouw in Nederland 115
jaar was geworden. Die leeftijd bereiken, zo boomde
ik direct tegen S, dat kan volgens mij alleen door ‘s
morgens vers brood te eten. Maar S zette de radio uit
en via een vers oud broodje dat ze in een rechte lijn
naar me toeschoof liet ze me weten dat mijn verweer
volgens haar weer eens niet klopte. Kijk om je heen,
ging ik toch door. Ik wees daarbij danig naar de deel-
nemers van de tegenwoordig zo populaire 65+ tour in
de nog niet vakantiemaand juni waaraan ook wij (met
tent!), masochistisch als we zijn, ieder jaar zonder al
te gezochte legitieme redenen meedoen want oude auto,
gemakzucht en beslist geen zin in reserveringen vooraf.

Zie je?

En S zag.

Wat ze zag? Kwieke plusparen, iedere morgen vers brood
etend, allen in het bezit van een stevige middenklasser,
daarachter, bij een aankomst van niet snel weer vertrek-
ken, een luxe caravan, twee fietsen op het daarvoor aan-
geschafte rekje, een praatstaafje, en ingehouden buikjes
van mannen die met minstens tien jaar jonger in hun lijf
rond genoemde middenklasser met wielhuisje dwarrelen,
hun vrouwen daarmee danige trekken van bevreemding
bezorgend op het ook al gebruinde gezicht.

En S, na al dat pluszicht,: hoezo dus geen oud brood eten?

Als extraatje wees ze daarbij nog even fijntjes op de al ge-
noemde inhoudbuikjes die ’s ochtends op aanwijzing van
doorgebruinde vrouw de voor hun leeftijd veel te zware rij-
wielhuisstoma’s vol nachtelijke oudedrangplasjes op een
door henzelf noodnodig gefabriceerd karretje mogen gaan
legen.

Het zal duidelijk zijn, zonder morren eet ik tegenwoordig
dat oudbrood.

En ook…

Maar verdomme!

Zie ik nu pas dat de aantekeningen waaruit ik dit be-
toogje heb opgebouwd met een PimFortuynpen zijn ge-
schreven. Waarvandaan dat ding? Ik heb toch nooit…

Bijna zeker gekomen uit de nalatenschap van mijn al-
weer twee jaar geleden overleden vader zo gok ik on-
danks al dat “over de doden niets dan goeds” gedoe.
Het ding heeft waarschijnlijk al die tijd aan het notitie-
blok geklemd gezeten waaruit ik nu put voor dit stukje.

Donkerblauw, die pen. Een barst in het onderste deel
van het bovendeel zodat ’t ding bij het schrijven van de
aantekeningen regelmatig uit elkaar dreigde te vallen
zo weet ik nog. “Lijst Pim Fortuyn” Dat staat erop ge-
drukt in witte (Lijst) en gele (Pim Fortuyn) letters. Ze
zijn, nu ik het ding wat beter bekijk, al behoorlijk aan-
gevreten, die letters. Door de tijd en wellicht ook door
veelvuldig schrijfgebruik ( Mijn vader? Maar de nu bes-
te man schreef weinig of nooit). Wel staat onder de aan-
gevreten naam het telefoonnummer danig pront nog,
of je Pim hup zo kan bellen en hij met die alom bekende
aanstekelijke levendigheid, zo streekwoordelijk voor
hem, zal gaan opnemen om je te bewegen toch vooral
op hem, Pim, te stemmen. Echter. Bij nader inzien is
er zowaar over dat zo aanwezige pronte op de pen nog
wel het een en ander te zeggen. Zo is er bij voorbeeld
op te merken dat in het nummer 0900 – 400 – 4500 op
dat schrijfding verdacht veel nullen voor- komen!

Zeven nullen om precies te zijn.

Ironie?

Overigens, bij nog wat verder kijken kan men ook nog
zien dat het nummer uit elf cijfers bestaat.

ELF! Ja zeker!

En over het donkerblauwe nachtkleurtje van het ding zou
ook nog wel wat te vermelden zijn, maar zoals het wel in
de volksmond heet: teveel lurken aan een pijp doet zo’n
ding oververhitten.

Dus een eh voorzichtige conclusie dan maar?

Wellicht had de heer Fortuyn destijds heel ietwat meer
op zúlke voor de hand liggende tekens moeten letten al-
vorens…

From → columns

2 reacties
  1. roop permalink

    hoe langer ik er over nadenk, hoe aantrekelijker het klinkt: baas over eigen versheid: als het eens niet lukt het halfje grof volkoren in een dag te verwerken, niet bestraffen met brood van gisteren, maar positief verderbouwen met brood van van vandaag.

    verder word je volgens mij alleen maar 115 als je niet teveel kauwt, er gaat steeds meer door een rietje én je gaat steeds minder naar rotterdam.

  2. Werner Spaland permalink

    Verderbouwen met brood van vandaag, ha zeker!

    En oud is goud inderdaad, dat moet zolang mogelijk in leven blijven zonder al teveel naar R beweging, en heel zeer gekoesterd.

    Overigens gebruikte een cabaretier dat oudebroodgedoe al eens in een programma, ik ben zijn naam vergeten, maar het zei hierbij maar even gemeld.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: