Skip to content

Schöne spreuk

maart 19, 2007

Gisteravond dat heerlijkmanneke Jan Peter maar weer
voorbij zien waaien op onze nationale sadokast met ‘n
praatje middels een filmpje heel echt waar tot uiteraard
speciaal in elkaar gezet ter promotie van het eigen hoek-
steenclubje zo fijn danig bestaand achter ’t vaandel van
het ook al eigen gebreide handzwaaivlaggetje waarop de
o zo schöne spreuk:

NORMEN EN WAARDEN
NORMEN EN WAARDEN

Een gevelclubje dat van Nederland per se zo’n machtig lief
braaf en vooral heel erg zedig familielandje wil maken dat
de spruitspaanders er vanaf vliegen. Een er vanaf vliegen
uiteraard al die tijd te doen in het belang van het vaandel
aan het eigen gebreide handzwaaivlaggetje waarop de o zo
schöne spreuk:.

NORMEN EN WAARDEN
NORMEN EN WAARDEN

Koste wat ’t kost moet de nostalgene truttigheid terug zo liet
het zich in het filmpje aanzien, want onze premier vindt meer
politie, meer toezichthouders, meer camera’s en meer van al
dat meer een prima vooruitgang zo babbelde hij met ’n glim-
lach van C tot A op het hem zo lang al beklijvende van wereld-
vreemdheid getuigende knussnoetje tegen de op dat moment
van géne hulpeloze camera die hiervan maar zo’n beetje ging
inzoemen op het vaandel van het zo heel fijn eigen gebreide
handzwaaivaggetje waarop de o zo schöne spreuk:

NORMEN EN WAARDEN
NORMEN EN WAARDEN

Het is natuurlijk geweldig dat zo’n man al zo lang minister
president mag zijn van ons land; ik weet me in ieder geval
dikbuikluistoelveilig met al dat bewaakvlees en al die op-
namemachines om mij heen. En laten we even wel zijn zeg,
daar zorgt deze hoekspeenman, die nog niet in staat lijkt
een vlieg dood te slaan (zo’n beestje laten versaaien tot
de dooie dood erop volgt dat dan weer wel natuurlijk), toch
maar eventjes mooi voor onder het steevast beminnelijk
lief zijn voor elkaar geknuppel naast ’t vaandel van het al
genoemde eigen gebreide handzwaaivlaggetje waarop die
et et et et et et et ceteraspreuk.

Ja, een heergelijke man is het, onze minister president en
het is te hopen dat die Bos, die door de hoeksteenbladeren
af en toe zijn boompjes niet meer ziet, geen al te gekke
dingen gaat doen ook al is de verwachting van spannende
open plekken in het struikgewas zo langzamerhand tot het
onbereikbare rijk van die hoge bomen met alle kans op wind
gaan behoren, want inmiddels geen Bos meer maar ’n ui-
termate slap knollenveldje vol lang al verkochte citroenen.

En Rouvoet? Die loopt met trompetgeschal voorop en raapt
die citroenen van het veld en verkoopt ze als waren ’t gouden
eieren. Christelijke gouden eieren welteverstaan, eieren die
onze voeten wel eens net zo rou zouden kunnen maken als…

Voor een wat mindere maar toch leuke analyse van
het politieke vorig jaar zie dan toch vooral even
hier

Advertenties

From → columns

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: