Spring naar inhoud

Mijn vriends meningen (1)

november 12, 2007

Voor dit verhaaltje begint
eerst even voorstellen, Aike
mijn vriend.
Aa_kl_bew_pict0040_1
AIKE (klik voor z’n ware King-size)

En ook het waar, waarom en hoe eerst even.

Zomaar op een willekeurige dag vond ik hem.
En wel in IKEA (een Zweeds bedrijf dat heel
Nederland volplempt met vurenhouten heb zit
en hangdingetjes zodat heel Nederland nu erg
houdt van die vurenhouten heb-zit-hang-ding-
etjes) alwaar hij zich in een bank huiselijk had
ingevreten om niet constant last te hebben
van al dat zo rondlopende rondkopende twee-
beenspul dat maar van hem zou schrikken of
br bang van hem zou worden bij ontdekking
van zijn vaalvachtje om dan vanuit een niet te
onderdrukken gemoedsbeleving hem de dood
in te trappen ter bevrijding van zo’n te eng
idee bestaande uit help wat een griezelbeest.
Een bank waaruit voor de ontdekking een be-
nauwd piepen was opgestegen omdat ik er
om danige hebkooplust op had plaatsgenomen.
Al snel na de eerste verbazing had ik de ingang
van het onderkomen van mijn toekomstige
vriend ontdekt aan de achterkant van de bank.
Ik klopte aan om me te excuseren een nogal
plotse en danige inbreuk te hebben gemaakt
op het privéleven van de inpandige persoon.
Geen punt vond de rat (jazeker) nadat hij de
rafelige deur in de bankrug had geopend om
eens te zien wie er toch op zo’n ongebruike-
lijke tijd bij hem aanklopte, daarbij wel even
informeerde of de klopper m/v wellicht wat
trappen naar zijn grijslijf in de zin had. Geen
sprake van zo verzekerde ik hem, integen-
deel erg vereerd zelfs u te mogen ontmoeten
hier.

Welnu, om de goede afloop van onze toch
wat plotse kennismaking direct maar te gaan
vieren nodigde ik de rat uit om in de bedrijfs-
restauratie een kop koffie te gaan nuttigen.

Daar aan een tafeltje gezeten kwam al snel
het drama van zijn leven tussen ’t koffiezip-
pen naar boven gepiept. Een drama hier
niet van belang ook al weet ik dat lezers
meestal de lippen bekwijlen alleen al bij het
aanstormende idee van een heerlijk danig
persoonlijk drama te gaan vernemen, maar
nee, geen privéprakje wordt hier gegeven.

(ruimte overgeslagen drama)

Na het over de tafel spritzen van de hierboven
verzwegen levensramp besloot ik dat het zeker
het beste zou zijn als mijn inmiddelse vriend zijn
zo uit levensnoodzaak ingevreten onderkomen
nog diezelfde dag achter zich zou laten om bij
mij, ook alleenstaande, te komen wonen. De rat,
al een tijdje de trapneigingen onbehoorlijk beu
stemde hiermee in. Zonder nog om te kijken naar
de bank huppelde hij opgelucht naast mij voort
naar de uitgang van het verkooppand vol vuren-
houten heb-zit-hang-dingetjes waar hij, zo ver-
zekerde hij mij, geen trapstap meer gaat zetten
als er niet een uiterste noodzaak toe zal zijn.

En nu zitten we hier, in mijn schrijfhok. Hij pal
naast het toetsenbord, nieuwsgierig de bezigheden
die mijn dag opslokken volgend en heel welwillend
knikkend over het prettige feit dat ik zijn drama niet
in dit verslag zal verwoorden.

Wordt vervolgd.

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: