Skip to content

Brief (1) uit Schiedam

september 24, 2008
Ter aanvang van deze brievenreeks in minstens
honderd delen, eerst even een leuk schrijfplukje
over het zo bijzonder mooie / hemelrijke plaatsje
Schiedam.Zo’n 18 jaar, van 1975 tot 1993, waren Schiedam
en de recent overleden schrijver Gerard Reve
nauw met elkaar verbonden. In die periode ver-
bleef Reve vaak lange tijd bij zijn Schiedamse
vriend Joop Schafthuizen. Aldus in 2006 het
plaatselijke sufferdje’Het Nieuwe Stadsblad’.

Nauw?
Bij mijn weten is dit alles destijds stilletjes aan
de goegemeente van Schiedam voorbijgegaan,
afgezien van wat Basiliekgedoe waar Reve nog
al eens naar taalde. Althans, nooit heb ik er,
buiten het soms zien stiefelen van de schrijver
in spijkerjas naar de supermarkt met in zijn
hand meestal een verticaal gestreepte plastic
boodschappentas met aluminium hengsels,
iets van gemerkt via de officiële kanalen.
Dat er in dit plaatsje een, zoals men wollig na
de ingedaalde lijkstijfheid van betreffende per-
soon erg pleegde te beweren, heel groot schrij-
ver verbleef bij tijd en ook wel wijle, het was in
die jaren mooi even heel geen nieuws.

En toen was hij dus dood.

En toen ook waren er dus alle veilige redenen
om de Schrijver via een oproep in hetzelfde
plaatselijke sufferdje te gaan gedenken middels
een aantal herinneringen van de mogelijk? velen
die hem plots van zeer nabij schijnen te hebben
gekend, of zelfs een innige vriendschap met hem
leken te hebben gehad.Een boekje vol anekdotes
of uitvoerige gesprekken, tastbare of niet tast-
bare herinneringen, dat was volgens het nog
steeds plaatselijke sufferdje HNS heel wel de
bedoeling van een paar zogenaamde litheren
die zich schijnbaar wilden profileren middels
het uitgeven van zo’n anekdodelijk boekje.

In een van de Schiedamse boekenzaken had
men zelfs tijdelijk een hè wie is dat? borstbeeld
van de zo bekende schrijver geplaatst. Pal voor
het raam van een van de etalages. Op een 50
cm hoge sokkel waarover een uiteraard gepaste
donkere doek was gedrapeerd. Daarnaast was
er natuurlijk zo’n geijkt dodenaanduidbloempje
gelegd, een witrose vlek-orchidee mag wel ge-
zegd, waarnaast weer wat door de schrijver
geschreven boekjes waren gezet door de hevig
meelevende boekhandel, want handel is, was
en bleef wel handel uiteindelijk en zo.

Pal boven het Reve-oproepstukje in het oude
HNS-sufferdje zie ik, nu ik wel zo’n beetje uit-
geschreven ben over het hierbovense, plots in
een grijs vlakje iets over normen en waarden
gedrukt staan. Ik ga het na al het geconsta-
teerde vooral maar even niet lezen denk ik.

Werner Spaland
Advertenties

From → brieven

One Comment

Trackbacks & Pingbacks

  1. Brief (106) uit Schiedam | Hof van Spaland

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: