Skip to content

Brief (132) uit Schiedam

oktober 14, 2017

Over waarom koeien nooit omhoog kijken.

Een hoge berg waarop een wat lallende koe
’t wil naar het schoon gewaande dalletje toe
vol van uitgebreide malse groene weiden
wil ze, toch koe, een leven als koe weer leiden
ze keek over de rand heimweeïg naar beneden
totaal en te erg in de war haar brein versneden
potver hier bergop is weinig eer nog te behalen
hier moet ik als koe al te duur mijn lot betalen
zo in het hoog te leven is zo niks ik geef het op
dacht ze almaar droever wordend aan de top
heus de weiden bleven in haar kop fiks dollen
nog een tel en ze ging de gehate berg af rollen
edoch alsook helaas haar hoeven zullen splijten
deed ze zich onvervaard van de berg af smijten
om van haar tieten sowieso maar niet te spreken
melkvol zullen ze van ’t hevig dalen openbreken
net zo haar staart al sloeg ze die om elke boom
’t hielp haar mooi niet aan een reddingsdroom
van het geraas alsook gedonder gingen haar poten
als luciferhoutjes knakknak volledig naar de kloten
haar kop ja het sloeg flink tegen de berg tekeer
geen gedachte vloeide in haar hoofd meer neer
haar ogen trouwhartig als ze veelal kunnen zijn
gebroken op de bergflank vergingen ze van pijn
haar buik waarin een kalf zou moeten groeien
er gingen stenen van de flank in liggen knoeien
ja zelfs de horens kraakwreed gingen ze bonken
nooit meer om een fraaie puike stier nog lonken
zo’n lief zou van haar lijf te mies van het kraken
de gedachte aan een fikse stootpartij ras staken
nee van haar als uitgewoonde zak op loze klucht
daarvan ging stiers strakke stam niet in de lucht
zo bekeken is het wellicht beter niet te lallen
toch zou ze, koe, nog eenmaal graag bevallen
haar wil zal naar deez donkere feiten gekeken
alras uit haar koeienkop toch moeten breken
strak aan de top heeft ze dus te blijven hangen
stil berustend in haar eigen erge lot gevangen
een zwaluw frank en vrij boven haar gevlogen
wiebelde met z’n snelle staart van mededogen
ook de wolken werden plots grijzig van zinnen
maar hielden als troost hun regenbuien binnen
de zon echter deed het loze gedoe met stralen
als een verhaaltje naar niets en pruts vertalen
en zo werd het natuurlijk chaos daar kon je
de graastijd op gelijk zetten een koe met van
alles boven haar kop en in te groot verlangen
onder de horens daar wil het leven dolgraag
wel een tikje aan gaan tornen tot zelfs  aan
de naden van de evenaar want een koe op de
top van een berg is geen pakketje van een cent
nee zeg daar zou sinterklaas zich zelfs aan
vertillen al kreeg die oude bak alle hulp van
de Kerstman er gratis bij chaos alom daar op
die bergtop dus waar ook de sterren de maan
en alle sterrenstelsels een deuntje in het zakje
gierden zo’n uitgelezen kans namelijk was in
het hele heelal nauwelijks te grijpen een koe
helemaal opgeklommen naar de top die met
alle graasvezels in haar melklijf naar het dal
terug wilde daar schudde zowaar de eeuwig-
heid zelfs een stevige ribbel van op het is dat
God niet bestaat anders had Hij er zich ook
nog heilig tegenaan gaan zitten bemoeien
in een almacht Hem in alle ril aangewreven
door de mensen omdat ze zelf net als de koe
al te bang zijn om geheel op hun eigen topje
door het leven te tuffen enfin de koe raakte
van dit alles een heftig stormpje in paniek
flikkerde zichzelf ondanks of juist dankzij al
die bemoeienis boven haar bedrukte kop in
onmacht van de berg af met toch wel ff de
kanttekening dat niet hoeft benadrukt dat
het ongerijmde hierboven in rijm gegeven
zich op de koe aanvloog met een wellust
die bijvoorbeeld alleen stieren zich kunnen
permitteren in een plots door een tochtige
koe veroorzaakte geile bui omdat ’n wiefke
met vol bescheten dijen tochtig hem willig
staat aan te lonken als was het Brigitte B.
in hoogst eigen persoon die zoals bekend
hier en daar wel een paar mannen het
hoofd op hol bracht in het verleden daar
echter al een tijdje mee klaar is in de
hoedanigheid van oude dame die ze nu
is en vandaaruit marmotjes onder de
buikjes kietelt ter compensatie maar
heus wel ook om het feit dat wij mensen
nogal onaardig tegen dieren kunnen zijn
die er op en om de aarde rondstruinen
of vliegen zo voelt ze tot in haar graag
niet gewilde rimpels en in dat beeld
past uiteraard ook de onfortuinlijke
koe die na de grove duikeling langs de
berghelling met een zeer onaangename
smak in het door haar op de bergtop zo
verlangde dal kwakte voor een deel zoals
voorspeld behoorlijk aan flarden gehusseld
door de steile en ruwe bergflank en er wel
zo aan toe was dat de altijd bereid zijnde
stier zich zoals ook voorspeld in rap tempo
van haar afdraaide omdat ze geen top-koe
meer was zodat haar door de bergstort
gescheurde en nu zeker als slappe velletjes
neerhangende tieten een reden tot treurnis
voor haar gingen zijn ja dat ze zelfs voor
eigen genot geen lust meer had tot grazen
waarbij het zoals ze ook gewoon was geen
moment meer in haar brein zou gaan gonzen
haar kop op te richten naar welke schone top
dan ook daar in die o zo heel erg lege hoogte.

Advertenties

From → brieven

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: