Spring naar inhoud

Brief (140) uit Schiedam

oktober 11, 2019

Ja, helemaal leeg moest het bord,
om in deze nieuwe brief nog maar
even door te gaan over mijn per-
soontje alsook over juffrouw Haai.
Zo was er het vervelende dat ik
nogal last van astma had die tijd,
veel moest hoesten, ook ’s nachts.
En daar was Haai het niet mee
eens, haar nachtrust werd erdoor
verstoord dus kwam ze regelmatig
uit haar kamer gestormd om mij
in grote woede op mijn gezicht te
beuken. De rest van de nacht pro-
beerde ik de hoest in te houden,
wat veelal niet lukte , dus op een
gegeven moment beukte ze een
keer zo hard dat er bloed vloeide.
Kussen en lakens zaten ’s morgens
onder het bloed. Voor iedereen
zichtbaar. Helaas ook voor Haai.
Ze vroeg hoe het kwam. Wist ik
niet natuurlijk zo zei ik om haar
boosheid niet nog erger over mij
heen te roepen. Voor straf liet ze
mij net zo lang op blote voeten
in de koude slaapzaal voor mijn
bed staan tot ik het wel zou weten.
Het besmeurde beddengoed zo
zag ik een dag later had ze in de
vuilnisbak gepropt, weg voor al
te nieuwsgierige ogen. Koud en
zonder eten zo ging de dag voor-
bij. Een lang dagje, maar ja, de
juffrouw werd niet voor niets
stiekem Haai genoemd.

Tegenwoordig heb ik het altijd
wel koud (zelfs in de zomer
draag ik bij 25 graden nog dikke
truien). Komt door het leefspier-
tje dat nog maar voor twintig
procent zijn werk doet zo is mij
aan mijn bed plomp aangezegd
door een medicijnmeneer die
over mijn en andere harten gaat
en mij ook gelijk een hulphart
aanbeval, want als ik er niets
aan zou laten doen ging ik rap
dood aldus de dikbuikige pillen-
meneer. Dat is nu twee jaar ge-
leden. Zonder hulphart ( een
pomp die op het hart geplaatst
wordt en met baterijen aan de
gang moet gehouden die buiten
je lijf met een riem aan je vast-
gesnoerd moeten en die met
hun energiestroompjes via een
elektriciteitskabel de pomp
zoals gezegd aan het werk
hebben te houden, een kabel
door een gat, jazeker, in je
buik naar het hulphartje
lopend, een open gat, dat
ook ópen dient te blijven
en ha twee keer in de week
schoon moet gemaakt om
infecties te voorkomen,
een precies werkje waar
mijn partner Saskia, zelf
doen dat kon en mocht niet,
speciaal in geoefend zou
moeten worden door een
verpleegkundige) zit ik dit
hier redelijk tof te typen alsof
er krek gewoon ff mooi niets
aan de hand is, want wat nou
bloedpompje.

 

From → Uncategorized

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: