Spring naar inhoud

Brief (158) uit Schiedam

december 24, 2019

De opoe van het pleeggezin is
inmiddels al een flink tijdje
dood, zo ook haar zonen, alleen
haar dochters leven nog en
een sloot door opoe nagelaten
kleinkinderen huppelen rond.
Ik weet dit omdat dit mij ter ore
is gekomen via een aantal ken-
nissen die af en toe nog wel
eens wat zien van die over-
gebleven familie, zelf namelijk
heb ik er al een jaar of dertig
geen contact meer mee. Ook
mijn eigen opoe is al jaren en
jaren dood, die heb ik dus wel
beleefd tot aan haar eind, altijd
trouw bij haar en opa langs ge-
weest, net zo trouw als zij bij
ons langskwam in het tehuis.
Opoe was de enige die op bezoek
kwam samen met een vriendin.
Om de zoveel tijd nam ze de
trein vanuit Driebergen naar
Nijmegen en bracht dan ook
kadootjes voor ons mee, zo heb
ik nog een foto van mij en een
vriend in het tehuis liggend bij
de verwarming uren luisterend
naar mijn van opoe cadeau ge-
kregen draagbare radio die met
de antenne tegen de verwarmings-
buis lag voor een nog betere ont-
vangst. De drinker met de losse
handjes en de wegloopster van
het huwelijksstel waaruit ik en
mijn broertjes en zusjes zijn
voortgekomen hebben we daar
nooit gezien, hadden het te druk
met het fijn maken van hun
nieuwe leven zonder ons zo kon
ik heel veel later zien op foto’s die
uiteindelijk bij ons terechtkwamen
na hun dood. Vooral de heerlijk-op-
vakantie-foto’s met hun nieuwe
partner staken er bovenuit en die
mij het meest staken bij het idee
dat wij op het moment waarop
die foto’s gemaakt zijn in het te-
huis zaten vol van verlangen ze
ondanks alles bij ons te hebben.

Maar goed, morgen is het kerst
en moeten we aan een ander
kindje denken dat geboren is
zo’n 2000 jaar geleden, een die
er gelukkig heel wat beroerder
aan toe was dan wij zo wil het
verhaal, vooral op het eind van
zijn korte leven heeft ie het flink
voor zijn kiezen gehad en dat
vooral opdat wij er het na 2000
jaar nog altijd over hebben en
zelfs een feesie van twee dagen
bouwen om zijn geboorte heer-
lijk te vieren als dank voor het
feit dat hij zijn vlees voor ons
erge zondaars hiel lief aan het
kruis heeft laten spijkeren in
zo’n dramatisch decor dat we
er nog wel 200 jaar mee vooruit
kunnen.

From → brieven

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: