Spring naar inhoud

Brief (161) uit Schiedam

januari 3, 2020

Al drie dagen het nieuwe jaar.
Op bed in gesprek ’s morgens
met Saskia over het kwijt zijn,
sinds de afbraakaanslag op
mijn lijf, van het gevoel voor
het maken van kunst en het
schrijven en vooral hoe verder,
want twee jaar bijna niets ge-
daan, zeker wat de kunst be-
treft, het schrijven pruttelde
weliswaar nog twee of drie
gedichtjes plus wat van deze
brieven uit mijn wrakke lich-
aam, maar om daar nou een
lyrische woordje over naar
huis te schrijven het is toch
wel een strofe of wat teveel
gevraagd, waarachtig, geen
gouden envelop gevuld met
schoonheid kan ik van de
daken laten dwarrelen, meer
een struikelpropje op de
rand van een stoep is het, de
nok is ver te  zoeken. En dan
heb ik het nog niet eens over
wat er met al de werken die
Saskia en ik gemaakt hebben
gaat gebeuren. Zal alles danig
voor niets zijn geweest mochten
wij onverwacht verongelukken
of anderszins ’t leven ophouden
te leven, wordt alles, door ons
geproduceerd, door onwetende
familieleden hup gewoon in een
container geflikkerd, wellicht
buiten een paar werkjes die ze
zelf heel erg per ongeluk mooi
vinden voor boven de bank? Het
kan me eerlijk gezegd niet eens
zo heel erg veel schelen, het ple-
zier van het maken was toch uit-
eindelijk het mooiste aan dat ge-
pruts met kunst, iets maken van-
uit het niets om maar eens een
clichéuitdrukking te gebruiken
dat is 95% van de lol. Is een werk
klaar wordt het van de wereld en
verdwijnt het al snel, zeker als het
verkocht is, naar een bestaan waar
je als maker volkomen buiten staat,
alleen je naam bungelt er nog aan.

Okay, het niet eens zo erg kunnen
schelen is wellicht wat al te stoer
uitgedrukt in het kader van boven-
staande door mij zuur uitgebraakte
mogelijke toekomstbeelden voor
de door ons geproduceerde kunst
die ik daar uit mijn mouw schud
als waren het te besmeuren tover-
ballen waarvan, na de tover, niet
meer overblijft dan een rotrestje
NIETS.

Natuurlijk zou het mooi zijn als
er vlaggen en wimpels van ge-
weldig op ons werk zouden worden
geplant door mensjes die zich be-
roepen voelen tot de kunst, al
zal ik er mijn hierboven getoon-
de al te stoere schouders vooral
even niet mee belasten al die
spierballentaal over het niets
kunnen schelen zo stoer geuit
door mij fiks onderuit te schop-
pen en bibberend gaan wachten
op wat erkenning. Wel zou dat
zeker een mooi zielig verhaaltje
opleveren over kunstenaar snakt
naar erkenning.

Eh mooi dus even niet maar!

In ons gesprek kwamen we ook
op Kunstwerkt, een vereniging
van Schiedamse kunstenaars die
een eigen tentoonstellingsruimte
heeft en waar ik, als ik er al eens
naar toe ga om een zoveelste ope-
ning te beleven, vaak het geploeter
zie van al die (plusminus 50) bij de
vereniging aangesloten kunstenaars.
Een geploeter tot meestal erg weinig.
Als ik de daar opgehangen werken
zie komt bij mij heel graag het idee
van wat een broodje weinig in mijn
lijf schuren. Bijna niets is er verras-
sends als ik dat fröbelwerk zie, hoog-
uit, bij heel veel geluk, een paar uit-
zonderingen daargelaten. Maar dat
gebeurt maar zelden, het is meestal
veel van hetzelfde, veel van wat er
in de kunstwereld al ellenlang ge-
presteerd en getoond is. Van oor-
spronkelijkheid is bijna geen pluis
te bekennen ondanks al ’t serieuze
geploeter van de deelnemers. Nee
waarachtig, ik zak niet met mijn
reet op mijn enkels van verbazing
bij het zien van al die lappen kunst.
Eerder wil er een algehele rilling
achter mijn ogen zich optutten naar
een grimas van teleurstelling die
alras op mijn gezicht voorbijtrekt
als een tsunami niet meer te keren.
Overigens hangt ons werk soms
ook tussen die lappen, het zei maar
even gezegd.

Dus dat van dat familiecontainertje
is nog zo gek niet gedacht. Wel kan
ik ons eigen werk natuurlijk niet
zelf een beetje objectief gaan zitten
beoordelen en wordt mogelijk zo’n
klaarstaande familiecontainer toch
nog de grootste misdaad ooit tegen
kunst gepleegd. Ik bedoel maar ff.



From → brieven

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: