Spring naar inhoud

Brief (171) uit Schiedam

maart 12, 2020

Trump, die opknak-president van Amerika,
is op het reuzelidee gekomen om Europa eens
lekker te pesten door alle Europeanen vanaf
nu zo’n dertig dagen buiten de deur te houd-
en omdat die naar zijn mening een klap te
weinig doen aan het indammen van dat virusje
met de mooie naam, als was het een bevallig
meisje, corona. Was op het nieuws vanmorgen.

Wat niet op het nieuws was vanmorgen is dat
dit al de hondereenenzeventigste brief uit Schie-
dam is.

Wat ook niet op het nieuws zal komen is het feit
dat een boek dat door mij geschreven is niet, wel
broodnodig overigens, herschreven zal worden
vooralsnog omdat ik al twee jaar geen donder zin
heb om daarmee te beginnen. Het laatste wat ik
aan het boek heb toegevoegd is de titel “Bedden-
goed” waarvan ik niet zeker ben of ik die zal ge-
bruiken want als ik bij mezelf naga of ik een boek
met zo’n titel zou kopen dan is het antwoord nou
niet direct ja. Nog maar ’s een tijdje, twee jaar?,
wegleggen dat boek lijkt me de beste oplossing.

Ook niet in het nieuws zal komen dat er in Schie-
dam komend weekend een tentoonstelling zal
worden geopend met het thema 100 omdat de
politiekers het stoere lef hebben gehad de beslis-
sing te nemen dat er in Nederland in verband met
het klimaatgedoe niet harder dan 100 kilometer
mag worden gereden. Zelfs niet zal er het nieuws
zijn dat wij, SAGE, er aan meedoen met twee werk-
jes. Zo’n 100 themaatje ligt weliswaar ver van onze
kunstgedoetjes, maar daar hebben we dan nog al-
tijd de in de hele wereld Nederland erg beroemde
Dichter! van dat zen-tijd gedoe voor achter de hand,
die dus in die tento vrolijk meedoet in een lekkere,
spottende prent. We hebben ook nog een, om het
echte kunstgedoe niet helemaal op de achtergrond
te laten geraken, hermetisch gedicht van honderd
letters naast de Dichter! gehangen, letters gevangen
in een hermetisch gesloten glazen zakje hangend
aan een ketting met als tegenhanger nog een twee-
de hermetisch gedicht van honderd luchtbellen in
een afgesloten glazen zakje aan de andere uiteinde
van de ketting zodat ze elkaar in evenwicht houden.

Steeds meer zonlicht spettert er tegen de ramen van
mijn werk-hok, het feest van de lente lurkt al weer
gretig aan de vitrage, het groenspul om en aan de
bomen knalt haar knoppen al een week of twee uit
nog ‘winter grauwe’ takken, krokussen dwalen ook
al een tijdje in de bermen alsof ze de gewoonste zaak
van de wereld zijn zo vroeg. Normaal gesproken zou
ik nu mijn fiets uit het vet snijden om de boel even
flink te gaan beleven, echter de boel in mij is niet
normaal zoals u wellicht uit een paar brieven hier-
voor hebt kunnen concluderen. In het vet blijft de
fiets dus. Verdomd jammer, want dit is zowat het
enige dat je nog onbekommerd kan doen in deze
sappige coronatijden waar je gedoemd bent nauwe-
lijks nog de deur uit te gaan, zeker zulke ziekzijn-
peulen als ik ben, wil je gezond blijven zo zeggen
de in de virus geleerde heren.

Hoor ik net van Saskia dat de opening van de hier-
boven genoemde tentoonstelling niet doorgaat van-
wege dat o zo verdomde corona ettertje.



From → brieven

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: