Spring naar inhoud

Brief (171) uit Schiedam

maart 12, 2020

Trump, die opknak-president
van Amerika, is op het reuzel-
idee gekomen om Europa eens
lekker te pesten door alle Eu-
ropeanen vanaf nu zo’n dertig
dagen buiten de deur te houd-
en omdat die naar zijn mening
een klap te weinig doen aan
het indammen van dat virusje
met de mooie naam, als was
het een bevallig meisje, corona.
Was op het nieuws vanmorgen.

Wat niet op het nieuws was van-
morgen is dat dit al de honder-
eenenzeventigste brief uit Schie-
dam is.

Wat ook niet op het nieuws zal
komen is het feit dat een boek
dat door mij geschreven is niet,
wel broodnodig overigens, her-
schreven zal worden voorals-
nog omdat ik al twee jaar geen
donder zin heb om daarmee te
beginnen. Het laatste wat ik aan
het boek heb toegevoegd is de
titel “Beddengoed” waarvan ik
niet zeker ben of ik die zal
gebruiken want als ik bij me-
zelf naga of ik een boek met
zo’n titel zal kopen dan is het
antwoord nou niet direct ja.
Nog maar ’s een tijdje, twee
jaar?, wegleggen dat boek lijkt
me de beste oplossing.

Ook niet in het nieuws zal
komen dat er in Schiedam
komend weekend een ten-
toonstelling zal worden ge-
opend met het thema 100
omdat de politiekers het
stoere lef hebben gehad
de beslissing te nemen dat
er in Nederland in verband
met het klimaatgedoe niet
harder dan 100 kilometer
mag worden gereden. Zelfs
niet zal er het nieuws zijn
dat wij, SAGE, er aan mee-
doen met twee werkjes.
Zo’n 100 themaatje ligt
welliswaar ver van onze
kunstgedoetjes, maar
daar hebben we dan nog
altijd de in de hele wereld
Nederland erg beroemde
Dichter! voor achter de
hand, die dus in die ten-
to vrolijk meedoet in een
lekkere, spottende prent.
We hebben ook nog een,
om het echte kunstgedoe
niet helemaal op de achter-
grond te laten geraken,
hermetisch gedicht van
honderd letters naast de
Dichter! gehangen, letters
gevangen in een herme-
tisch gesloten glazen zak
hangend aan een ketting
met als tegenhanger nog
een hermetisch gedicht
van honderd luchtbellen
in een afgesloten glazen
zak aan de andere kant
van de ketting zodat ze
elkaar in evenwicht hou-
den.

Steeds meer zonlicht spet-
tert er tegen de ramen van
mijn werkhok, het feest van
de lente lurkt al weer gretig
aan de vitrage, het groen-
spul en de bomen knallen
hun knoppen al een week
of twee uit nog ‘winter-
grauwe’ takken, krokus-
sen dwalen ook al een tijdje
in de bermen alsof ze de ge-
woonste zaak van de wereld
zijn zo vroeg. Normaal ge-
sproken zou ik nu mijn fiets
uit het vet halen om de boel
even flink te gaan beleven,
echter de boel in mij is niet
normaal zoals u wellicht uit
een paar brieven hiervoor
hebt kunnen concluderen.
In het vet blijft de fiets dus.
Verdomd jammer, want dit
is zowat het enige dat je nog
onbekommerd kan doen in
deze coronatijden waar je
gedoemd bent nauwelijks
nog de deur uit te gaan,
zeker zulke ziekzijnders
als ik ben, wil je gezond
blijven zo zeggen de in de
virus geleerde heren.

Hoor ik net van Saskia dat
de opening van de hierboven
genoemde tentoonstelling
niet doorgaat vanwege dat
verdomde corona ettertje.



From → brieven

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: