Spring naar inhoud

Brief (183) uit Schiedam

juni 29, 2020

abcdefghijklmnopqrstuvwxijz

Zo, hiermee is zo’n beetje alles
wel geschreven. Het zou toch
lekker zijn als je als schrijver
hiermee klaar zou zijn. Dat de
lezer zijn of haar eigen verhalen
maakt uit deze reeks letters gaf
je je boeken uit met alleen deze
zo beroemde abc-regel ook wel
bekend, zo mag ik toch wel ver-
onderstellen, onder de naam al-
fabet.

Slapend rijk toch zeker!

Helaas zit de wereld een beetje
knellender in elkaar. Lezers steken
direct hun middelvinger op deed
je als schrijver dit makkie aan hen
verkopen om het maximale aan
geld en bewondering te oogsten,
of realistischer wellicht, je hersens
zouden tot pulp geslagen worden,
je geschonden lijf op een stapel van
je boeken verbrand worden en de
as daarna met hardleren laarzen in
de kleigrond worden gestampt of…

Nu ja, eh… vul maar in.

Enfin, het is, zoals wel vaker, weer
zo’n dag dat ik niets te schrijven
heb. Niets maar dan ook helemaal
niets komt er uit mijn vingers dan
bovenstaand gebrabbel over hele-
maal niets!!! Ik kan net zo goed
terug in mijn bed glijden om de
lakens te verwennen met mijn aan-
wezigheid, er in mijn nietserig-
heid fikse kreukels in gaan liggen
draaien, daar dan een aantal
foto’s van maken, die in een boek
plakken, er schoon bij schrijven dat
het landschapskunst is, weer terug
het bed inschuiven, lekker duttend
wachten tot het geld binnenstroomt
en zo aan het eind van mijn levens-
bedoening met het idee sterven dat
ik heel geweldig wat gepresteerd heb
in het leven.

Kan allemaal.

Maar, corona is ook nog altijd doende.
Niet dat ik daar weer over wil schrijven,
maar het is over een dag 1 juli, de dag
waarop Rutte en knechtjes de teugels
flink wat laten vieren, Nederland weer
een beetje Nederland mag worden, de
klompen van vreugde weer mogen klos-
sen op onze kleibodem, er het schuim
van de hielen van koning alcohol weer
uitbundig mag worden gehapt op de
terrassen, de ingeslapen spieren fijn
op allerlei schooltoestellen kunnen ge-
dropt weer om het lijf toch vooral puik
te doen lijken, de zee weer kan stranden
op de onmetelijke bubs bijna naakte
zandhoppers die als een vleselijke muur
haar zoute zeewater zal stuiten, het
straal vliegend tuig dat weer mag vol-
gepropt met voor corona onbevreesde
lijven die niet anders kunnen dan echt
op vakantie MOETENMOETENMOETEN.

Heus het zal voelen als bevrijdingsdag.


















From → brieven

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: