Spring naar inhoud

Brief (187) uit Schiedam

juli 9, 2020

Zouden ze nog leven? Geurts, die van der
Ploeg en die hopman van de padvinderij?
Mannen die mij waarschijnlijk begeerlijk
vonden, niet van mij af konden blijven.
En juffrouw Haai? De juffrouw die uit
sadistische neigingen ook niet van mijn
lijf af kon blijven per stoffer en beuk-
vuisten. Hels nieuwsgierig ben ik of ze nog
leven, of ze nog wel eens aan mij denken,
de mannen daarbij met een laatste zielige
prikkeling in hun genotsstengel zonder er
nog wat meer mee te kunnen dan schamele
straaltjes eruit pissen opgevangen in een
in een door verpleegsters omgebonden
luier en de juffrouw haar nagels van de
vingers zwak nog in de door ouderdom
verkreukelde handpalmen drukkend om
het verlies haar neigingen ooit nog te kun-
nen botvieren met in haar ogen mogelijk
het beeld van mijn van angst sidderende
lijf in blote kont om de klappen met de
stoffer te ondergaan. Vijfentachtig, negen-
tig jaar hebben ze minstens te zijn, hun
leven wellicht al voor negentig procent
verdaan weggezakt in rolstoelen of klam
kreunend achter rollators krakend, wan-
hopig de veel te naderende dood nog wat
voor zich uitschuivend.

Dat ze nog lang mogen blijven leven!

De roodharige leeft zeker nog, af en toe spuit
ze wat rarigheden over mij rond zo hoor ik
van mensen uit mijn en haar omgeving. Leuk
vind ik dat, het geeft mij het vileine genot dat
ze nog altijd met me bezig is, die nu niet meer
zo lekkere rooie. Andersom geldt dat natuurlijk
ook, een stevig deel in ’n door mij geschreven
boek, Beddengoed, gaat over Elles, zoals ze zich
later liet noemen (in mijn tijd heette ze Alie,
rooie Alie), dus wederzijds dat tot nu bezigzijn
met de ander. Wat mijn persoontje betreft nat-
uurlijk logisch, de rooie heeft mij, vers uit het
tehuis bij haar zus in huis gedropt, op een nacht
wel even danig ontmaagd en de eerste zo wordt
vaak gezegd vergeet je nooit meer.

Herinneringen, wellicht wekken ze bij de rood-
harige boosaardigheid op omdat ik destijds,
een flinke tijd na mijn ontmaagding, niet met
haar naar bed wilde na een smeektelefoontje
van haar kant.

Zin om het haar te vragen na al die jaren?

Nee!















From → brieven

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: