Spring naar inhoud

Brief (201) uit Schiedam

september 26, 2020


Corona is opnieuw stevig aan het
rondhappen, het virusje heeft nog
wel zin in een paar Nederlanders,
die zijn al lekker voorgeweekt in
in dat drabbige landje aan de Noord-
zee waar ze wonen, werken en ver-
kommeren, daar is heel wel aan te
smikkelen. Jammer dat het er maar
plus minus zeventien miljoen zijn.
Maar ach alles is beter dan te moeten
toeven in een vleermuis, zo’n suf-
dier merkt niet eens dat ik een
moordlustig virus ben, die leeft
godver door alsof ik helemaal niet
besta. Ha goed dat er mensen en
Nederlanders zijn om mijn bestaan
te rechtvaardigen, je zal me toch in
alle duisternis…

Het ware net zo te zijn als in dit gedicht:

Eerlijk lied

het

wenen wenen wenen
wenen wenen wenen
wenen wenen wenen
wenen wenen wenen
wenen wenen wenen
wenen wenen wenen
wenen wenen wenen
wenen wenen wenen
wenen wenen wenen

en

wenen wenen wenen
wenen wenen wenen
wenen wenen wenen
wenen wenen wenen
wenen wenen wenen
wenen wenen wenen
wenen wenen wenen
wenen wenen wenen
wenen wenen wenen
wenen wenen wenen
wenen wenen wenen
wenen wenen wenen
wenen wenen wenen

en

het theezakje en het uitroepteken





From → brieven

Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: